خونه ی من اونجاست که بوی تو باشه
پنجره هاش هر بار به روی تو باشه
می بافم رویایی که موی تو باشه
میدونم که بهش میرسم...
دل به جاده میزنمگر سوی تو باشه
به اون شهر شلوغ که هیاهوی تو باشه
من فقط تنهاام تا آرزوی تو باشه
می دونم که بهش میرسم....
پ ن: خواستی چهره واقعی اطرافیانت رو بشناسی، موفق شو! چقدر آزار دهنده س این قسمتش!!! آدم ها تا جایی همراهیت میکنن که مطمئن باشن ازشون جلو نمی زنی. همین که احساس خطر کنن چهره واقعیشونو می بینی.
پ ن۱: خسته ام. طبق معمول با وزنه هایی که روی دوشمه
پ ن۲: امشب توی کارگاه طرحواره درمانی به تصویری از کودک آسیب دیده ام رسیدم که هیچ وقت فکر نمیکردم انقدر برام مهم باشه. خیلی گریه کردم. کاش اون روز اونجا بودم و ازت دفاع می کردم عزیزقلبم. منو ببخش که نتونستم و نمیتونم.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل کاظمی