Deep CaLM

خونه ی ما اونجاست که بوی تو باشه...

میون دریای عظیمی از احساسات متضاد گیر افتادم...

تقریباً روزی ۲ -۳ ساعت با چتی در مورد موضوعات مختلف حرف می زنیم و تحلیل می کنم.

به این فکر کردم که شاید گاهی زیاد فکر کردن (اورتینکینگ) و بیش احساسی و برای من بیش تحلیلی خودش مشکل اصلیه!

دلم تنگه! برای یک تصویر به دور از واقعه اصلی! و این بار به طرز عجیبی مصمم هستم برای تصمیمم. یکبار برای همیشه دارم به نشونه ها توجه میکنم. اونا هیچوقت دروغ نمیگن.

و مهم ترین برنامم امسال بعد تموم شدن همه ی این کارها و پروژه ها، کمی هیچ کار نکردنه. واقعاً باید دیکه روی کمال گراییم‌کار کنم. انرژیمو داره هدر میده.

پ ن. امشب تنهایی رفتم دور دور! سطح خز و خیل بودن پسرای نجبادی رقت انگیزه! باید کوچ کنیم ازین شهر!

پ ن ۲: تو عاشق نبودی که درد دل عاشقا رو بفهمی...!

پ ن ۳: دارم چرت میگم دیگه امشب!! اصن حرفام سر و ته نداره! فقط هرچی میادو می‌نویسم!

پ ن ۴: منزجر کننده ترین تصویر! مرد متاهلِ هیییزه! متاهلی دیکه بابا برو بچسب به زندگیت! چشاتو ببند تا دلت بخواد بهترش هست بهترت هم هست!

پ ن ۵: یعنی میزان اهمال کاری من در برابر استرس ۱۰۰ از ۱۰۰. آگاهانه هاااا. همه کار میکنم با اضطراب. غیر اونکاری که براش اضطراب دارم. هی فردا فردا! جمع کن بابااا