ماه خوبم...

کنارتم از راه دورم

خدافظ ماهِ خوبم

با قلب پاره پورم

به یادتم....

پ ن: تو یه مسیر زیادیو اومدی تا اینجا... جون کندی ‌و تاوان دادی. نذار دوباره بازی بخوری وقتی تا آخرش رفتی. می دپنی مه اون بازیو بهتر از تو بلده. به خودت احترام بگذار و به خودت اعتماد کن. ازت خیلی انتظار دارم حواست باشه. اینجا دیگه تو مسئول آسیبی هستی که داری می خوری. ببین ارزشش رو داره؟ قطعاً نه.

پ ن ۱: ۳ ماه بعد؟! نه مرسی!

پ ن ۲: قلبم برای سربازهای بی‌گناه بمپور آتیش گرفته. سربازای بیگناه رو سر جنگی که خودتون راه انداختید رها کنید و این پرچمیای سر چارراه ها و جانفداهاتونو ببرید که مخالف توافق بودند. سرباز بیگناه چرا باید سر کله خرابی شما جون بده؟ بسه دیگه طاااقت غم نداااریم. چقدر باید جوون هامون پرپر بشن آخه؟